از نوشته های کوتاه و حرف های بریده بریده و از سر ناچاری و خالی نبودن عریضه,و فاصله نگرفتن از نوشتن, به شکل عجیبی متنفر هستم و با دستهای خودم داخل این بازی مضحک پرتاب شدم.این روزها یکی از کارهای من شده نگاه کردن به یک عکس,بالا رفتن ضربان قلب و حسادت درونی نسبت به دوستانم و خودخوری.